Home
Reisverslag 7 weken door Spanje, april / mei 2004 deel 4
(dag 38 - 50)
 

Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 38, zaterdag 15 mei ’04

Boodschappen doen in Navarredonda, langs de rivier en weilanden gewandeld en gezien hoe de boer de kudde aan het scheiden was om een deel er van te verweiden.

 

 

 

 

 

 

Verder hebben we wat rondgekeken in de omgeving en bij de buren in Ortigosa de Tomes op bezoek geweest, ze zaten net te vesperen, Janneke kon zoo aanschuiven. Kijk zelf en huiver. Staat in geen enkele folder, maar bestaat echt en wij zijn uw getuigen.   
 

 


Dit dorp op een hoogte van 1600 meter, niet meer dan een verzameling boerderijen rond een vervallen kerkje, lijkt aanvankelijk verlaten.

Bij de laatste boerderij worden we aangesproken door twee echtparen die in de zon zitten. “Waar kom je vandaan, waar logeer je?”, vroege ze.
Tot April ligt hier sneeuw, soms zoo hoog als de deur, wijzen ze aan.








De kinderen zijn allemaal weggetrokken…….., mooi dorp.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 39, zondag 16 mei ’04

Wandeldag naar ……….? vertrokken vanaf de camping, gelopen van 12 tot 5  naar watervallen, langs de beek omhoog en terug. Heerlijk gepicknickt onder een stralende zon. Bij thuiskomst blijken we Nederlandse buren te hebben, een stel, met twee jongens van 3 en 6, zijn een half jaar op reis door Spanje in een VW camper. We maken direct een afspraak om samen te gaan wandelen naar de Pico Almanzor


 


Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 40, maandag 17 mei ’0
4

We gaan vandaag naar Avila, de hoogstgelegen (1100 mtr) provinciehoofdstad van Spanje.  De stad heeft een nog volledig intacte ommuring (2,5 Km lang) die  gebouwd  werd tussen 1090 en 1099 en 88 torens en 9 poorten telt. De muur is 12 mtr hoog en 3 meter breed . We bezochten o.a de Catedral de San Salvador. Verder heeft de stad een chique uitstraling mede door de vele regeringsgebouwen die er staan en de keurig geklede ambtenaren die er lopen tijdens de siësta. We aten er heerlijk kip en vis. De terugweg reden we via de 1900 mtr. hoge Puerto de la Pena Negra met mooie uizichten.  

 

Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 41, dinsdag 18 mei ’04

We hebben inmiddels leuk contact gekregen met de fam. Wijnen uit Amsterdam, Marco, Ingeborg, Mats, en Ties. Ik ga vandaag voor de tweede keer een wandeling maken samen met Marco naar het hart van de Gredos, we wandelen naar de Los Barrerones pas op een hoogte van 2200 meter waar we een adembenemend uitzicht hebben op de belangrijkste toppen van dit gebergte. We zien weer enkele Steenbokken en de Vale Gier. We moeten ruim een half uur door de sneeuw ploeteren tot we over de pas komen en de bergen in volle glorie voor ons zien liggen. We lopen samen met Spaanse buren waar we boven op de pas kennis mee maken. Marco heeft veel gewandeld in Nepal, ik ben dus geen partij, hij pikt er nog een tweede pas bij waarbij een sneeuwveld van 3 km moet worden genomen. Ik wandel rustig naar beneden naar het afgesproken trefpunt waar we samen onze lunch nuttigen. Hier en daar komen de eerste voorjaar bloemen met hun kop door de sneeuw steken. Janneke heeft de dag door wat met de kinderen en Ingeborg opgetrokken als we om 4 uur thuis zijn eten we samen pannenkoek en heerlijke schotel van Janneke

 

Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 42, woensdag 19 mei ’04

S, morgens worden we geëntertaind door de kleine Ties, hij kan de r niet zeggen maar klets je de oren van de kop. We gaan samen water halen en hij wil dat ik de watertank op mijn hoofd terug draag:”Je moet de watel emmel op je hoofd zetten dat doen ze in Gana ook”, zegt hij, “daal ben ik bijna geweest maal ik weet het ook van een foto”.

Janneke en ik  wandelen in de namiddag vanaf de camping door het bos van El Penon naar boven om te proberen vandaar af te dalen naar de watervallen van de Valdehascas. We hebben het geluk minutenlang een Vos te bespieden die ons niet ruikt of ziet. Als ik mijn kijker voor de dag wilhalen merkt hij ons op, blijft even staan en vlucht dan weg maar draait zich om in de bosrand en blijft ons nog even bespieden. De afdaling naar de rivier mislukt volledig, de kaart klopt niet en de afdeling door het ruwe terrein durf Janneke niet aan we lopen de zelfde weg terug en picknicken aan de rivier dicht bij de camping. We bellen nog met Adelien waar alles goed is. We worden bij het avondeten door Mat en Ties getrakteerd op meloen met slagroom.

 

Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 43, donderdag 20 mei ’04 Hemelvaartsdag

We doen s,morgens boodschappen op de markt in het dorp en drinken daarna koffie in een bar in het dorp samen met onze buren. We gaan deze avond samen barbecuen en een vuur stoken. De jongens halen takken en dennenappels, de moeders maken salades en de mannen maken vis schoon. Het wordt een gezellig afscheid, ook een derde Nederlander, Melle, bioloog en sinds een jaar weduwnaar, sluit zich bij ons aan. We eten en drinken heerlijk van de vis, kip, meloen aardbeien, stokbrood en de salades. Na de afwas staan we tot laat in de avond rond het vuur.

 

Nog enkele uitspraken van Ties. “Janneke als hij dood is (wijst op Arie) mag jij altijd in de auto lijlen” “en hij noemt per ongeluk Janneke Oma. Als Janneke hem corrigeert met “ik ben jullie Oma niet” zegt hij: “dat kun je tocht wel velandelen”

 

 

Navarredonda, Sierra de Gredos, dag 44, vrijdag 21 mei ’04

Na het afscheid van de fam. Wijnen en deze mooie plek vertrekken we  richting Avila, we willen de afstand van 750Km tot de Pyreneeën in twee dagen overbruggen. We zijn voor 11 uur in Avila en kiezen voor de N110 over Segovia met zijn mooi bewaarde aquaduct. Verder over de N110 naar Soria door een prachtig golvend groen land door de uitlopers van de Sierra de Guadarrama dat met de Gredos het  Iberisch scheidingsgebergte vormt. Tussen Soria en Tudela bereiken we het hoogste punt van de Noordelijke hoogvlakte. Het is vandaag broeierig heet maar aan de vorm van de eenzame boerderijen valt af te leiden dat het hier op een hoogte van 1200 Mtr. s,winters bar koud kan zijn. Lage brede huizen met geweldige daken en schoorstenen. Vanaf Tarazona aan de N122 dalen we gestaag naar de oude stad Tudela  aan de overs van de Ebro. De streek rond Tudela is een tuin en landbouwgebied. Aan de temperatuur is te merken dat we nu in de laagvlakte belanden, men is overal aan het hooien en op de rijstvelden steken de eerste rijstplantjes hun kop uit het water. Door een soort Collorado landschap met tal van kleine en grotere canyons en tafelbergen komen we in de oude universiteitsstad Huesca 70 Km noordelijk van Zaragoza. Hier vinden we na 550 Km de gemeentelijke camping aan de rand van de stad. S,avond eten we heerlijk in een restaurant naast de camping Langoustines en Asperges. Het restaurant zit bomvol met Spaanse families die pas tegen 10 uur eten beginnen te bestellen wat door een kok voor allen zichtbaar op een groot vuur wordt klaargemaakt. We zitten op een plek waar we de volle hitte van dit vuur in  rug en gezicht voelen terwijl we er wel 5 meter af zit. Als we later op de avond de kas opmaken blijkt dat we nog steeds binnen het budget van € 50 per dag  zitten dus we beloven elkaar nog een etentje. We hebben tot nu toe ruim 5000 Km gereden in 44 dagen, komt neer op ruim 100 Km per dag. Dit is beduidend minder dan onze reis in 2003 naar Zuid Spanje en Portugal waar we over de  150 Km per dag uit kwamen. Mailtje van Adelien over de Post en Formido.

 

 

Huesca(Aragon), dag 45, zaterdag 22 mei ’04

We staan op om 8 uur en gaan na het ontbijt de stad in om brood te kopen. Een vriendelijke heer wijst ons de weg naar een zeer speciale bakkerszaak, inderdaad dit kom je niet vaak tegen. Een keur aan gebak in de mooiste vormen en kleuren, we kopen pizza, brood en gebak. Tegen 10 uur vertrekken we richting Pirineos onder een dreigend wolkendek, af en toe valt er een spat regen. Het plan is een paar dagen in de Pirineos te blijven en via de Tunel de Vielha Frankrijk binnen te rijden. We hebben het oog laten vallen op een camping bij Bonansa aan de N260 waar we via Barbasto, Benabarreen Pont de Suert tegen 3uur in stromende regen arriveren. De camping ziet er goed uit alleen is door de regen het veld dusdanig glad dat we wegslippen bij het manoeuvreren ven de caravan op de juiste plek. We staan uiteindelijk tegen 5 uur compleet met voortent en tot op het bot doorweekt van de regen.

 

 

Bonansa(Aragon), dag 46, zondag 23 mei ’04

Als we wakker worden merken we dat het weer is omgeslagen want we zien een strak blauwe lucht en rondom de bergen. Boven de camping torent het kleine dorpje Bonansa, een verzameling boerderijen rond een oud Romaans kerkje, De boeren hebben hun vleeskoeien al op de weiden gebracht want van alle kanten klinkt het geklingel van koebellen. Hoog boven het dal cirkelen roofvogels op  thermiek hun rondjes, spiedend naar prooi. We maken vlug een ontbijt en vertrekken voor een bezoek aan Reservat nacional de Banasque. Het is een stevig stukje rijden, over de Coll de Espina en Coll de Fades klimmen we langzaam naar het wintersport stadje Benasque en vandaar omhoog naar Cerler tot in de sneeuw. Onderweg vinden we een leuk souvenir voor Joppe, een schedel van een schaap of gems. Op een hoogte van 2100 mtr. parkeren we en beginnen een schitterende wandeling deels door de sneeuw en waar die is weggesmolten komen de fraaiste bloemen tevoorschijn. Op een mooie plek met schitterend uitzicht op de hoogste toppen van de Pyreneeën, de Maladetagroep, eten we onze broodjes en maken te veel foto's van al deze bloemenpracht. We rijden later nog door naar Banos de Benasque tot  aan de Franse grens, hier houd de weg op en staan we voor een schitterend dal met vele watervallen. We hebben ergens op een terras wat gedronken en waren tegen 8 uur weer op onze plek.

 

 

Bonansa(Aragon), dag 47, maandag 24 mei ’04

Het wordt weer een mooie dag die we benutten om de Oostzijde van ons dal te verkennen voor een bezoek aan Vall de Boi een dal dat uitloopt in het park de Boi met veel bergmeren tussen de eeuwige sneeuw. We doen ook nog bootschappen voor de terugweg en gaan hiervoor naar Pont de Suert een leuk stadje waar we tussen de Spanjaarden in een kleine kroeg koffie drinken uit grote glazen. Tegen 6 uur in de avond zijn we in het hooggelegen dorpje Bonansa, waar ze de koeien aan het verplaatsen zijn naar een andere helling, de hele familie blijkt er aan te pas te komen. De koeien hier worden gehouden om het vlees de boer vertelt dat door de EEG hun melk niets meer opbrengt. Als we avonds nadat we de voortent  hebben afgebroken nog even in het gras zitten zijn we ooggetuige hoe een vos bij de caravans loopt te scharrelen we kunnen hem een paar minuten volgen voor hij ons door heeft en er vandoor gaat. De Pyreneeën hebben een diepe indruk op ons gemaakt, een paar dagen is te weinig voor een bezoek…… dus een volgende keer langer? 

 

 

Bonansa(Aragon), dag 48, dinsdag 25 mei ’04

We vertrekken tegen 9 uur en zijn om 10 uur bij de Vielha Tunnel. Het ziet er niet erg modern uit, het is een buis tunnel en matig verlicht waar het vrachtverkeer beurtelings in konvooien door mag. Janneke haalt opgelucht adem als we na een kwartiertje (de tunnel is 4,5 Km lang) aan de noordkant weer in de blauwe lucht staren. Er wordt hard gewerkt aan een tweede tunnel buis. Over de Franse auto route zijn we via Toulouse tegen 1 uur in Albi. Via de drukke en smalleN88 slingeren we langzaam naar Rodez en vandaar naar Severac waar we de prachtige, hooggelegen A75 volgen tot vlak voor Issoire bij Les Pradeaux waar we een plek voor een nacht op de kasteelcamping Château La Grange Fort vinden. De camping ligt in het park rond dit kasteel met prachtig uitzicht over het dal van de Allier en de vulkaanbergen van de Auvergne. We staan midden tussen een kamp van de CCK (Château Caravan Klub).

 

 

Château La Grange Fort,(Allier) dag 49, woensdag 26 mei ’04

Château La Grage Fort wordt beheerd of is in eigendom van een Nederlandse fam. Het ziet er redelijk onderhouden uit, het moet een vermogen te kosten zo,n complex te onderhouden, we kunnen betalen met een camping check en tegen 9 uur vertrekken we richting Clermont-Ferrand weer over de A75. Deze weg daalt en stijgt, dan weer op een hoogte van 1100 mtr. En dan weer een afdaling naar 600 mtr. We constateren dat Frankrijk heel wat welvarender oogt dan Spanje, alles is opgeruimd en lijkt recent opgeknapt.  Via de N79 - N70 en N80 maken we de oversteek naar de auto route Lion—Dion. Het plan door te rijden tot in Luxemburg laten we varen want vlak voor Metz hebben we de lol er af en strijken neer aan de Moezel  bij Corny-sur-Moselle. We stonden hier al vaker maar het is nu veel drukker dan anders, veel Nederlanders en Engelsen op weg naar het zuiden.

 

 

Corny-sur-Moselle,dag 50, donderdag 27 mei ’04

Via Metz,  Luxemburg, Luik en Maastricht rijden we naar Berg en Dal. In de Ardennen vergissen we ons en komen via binnenwegen weer op de snelweg. Ook rond Venlo komen we van de ene in de andere omleiding.  Tegen 5 uur staan we voor Watertorenweg 1 in Berg en Dal  hartelijk begroet door Sepp, Ties, Meta en Bert.

Morgen begint ons Pinksterweekend maar dat is weer een ander verhaal.
 


Einde verslag 2004