Reisverslag 7 weken door Spanje, april / mei 2004 deel 3
(dag 27-37)
 

Lagunas Ruidera, dag 27, dinsdag 4 mei ’04

Vertrek uit Ruidera Los Batanes. Molentjesdag, dag waarop we Greet Philippo ontmoeten, rit door het oneindige La Mancha, met de wijnvelden rond Valdepenas en de molens van Consuegra waar Janneke Greet herkende tussen een groep OAD reizigers. We waren om 3 uur op El Greco  bij Toledo.  

We vinden op de camping een heerlijke plek met uitzicht over de Taag en op de achtergrond het monumentale Toledo. Ondanks dat de zon schijnt zetten we de voortent op. We krijgen s,avond al bezoek van buurtjes uit Limburg waar we een wijntje mee drinken en gezellig mee aan de praat komen, het is nu al een dag of 5 geleden dat we weer s,avond buiten kunnen zitten. 

 

Toledo, El Greco, dag 28, woensdag 5 mei ’04 (59 ste bevrijdingdag)

We gaan met de bus naar de stad, voorzien van foto camera en dikke truien want het is niet warm, een graad of 15 bij een harde wind, gelukkig wel droog. De busrit naar de stad via veel omwegen is al een belevenis op zich, we passeren de mooiste uitzichtpunten en knippen de beroemde panorama,s van Toledo die El Greco vaak heeft geschilderd. De bus zet ons uit bij Plaza de Socoover en vertrekt vanaf daar ook weer elk uur naar de camping en dat voor € 0,80. Van Toledo wordt gezegd dat het de meest tot de verbeelding sprekende stad van Spanje is. Het oude ommuurde Toledo is een perfect voorbeeld van een nog volledig laatmiddeleeuwse stad. De stad heeft een menselijke maat want van oost naar west en noord naar zuid is krap en kilometer dus niet veel groter dan het oude Goor. We aten tappas als lunch en dronken koffie op een terras. Tegen 6 uur waren we weer op de camping. Janneke belt met Margreet om haar te feliciteren.

 

Toledo, El Greco, dag 29, donderdagdag 6 mei ’04

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We ruimen de boel deze morgen eens goed op, wassen, voortent schoonmaken, auto wassen, etc. Het is heerlijk weer met veel zon en een strak windje, de was is in een mum van tijd droog. S,middags maken we een rondrit om Toledo, richting Extramadura, een verlaten streek , over een afstand van 60 Km komen we door twee dorpen. De bermen en velden zijn rood en blauw van bloemen en kruiden. De afdaling naar de Rio Tajo met het uitzicht over Toledo zullen we niet gauw vergeten. Janneke doet boodschappen bij de Spar. Later kletsen we nog wat met een stel uit Almere en een Franse familie.

 

Toledo, El Greco, dag 30, vrijdag 7 mei ’04

Het zijn maar ruim 150 Km die we vandaag willen rijden naar ons volgende gebied “de Sierra de Gredos”. We nemen de tijd en vertrekken tegen 11 uur. De eerste 60n Km verlopen zonder opwinding het landschap golft onder onze wielen door tot we in de buurt van Talavera de klok van de auto op 200.000 Km zien springen. We krijgen eem sms van Toody die gaan naar Almere. We stoppen voor koffie en de Xantia krijgt een extra scheut olie. We passeren de snelweg Madrid—Merida en beginnen langzaam omhoog te klimmen tegen de flanken van de Sierra de Gredos. De weg wordt omzoomd met velden waarin de Steeneik groeit, kleine stevige eiken met de typische bolvormige kruinen. Bij Arenas de Sant Pedro verlaten we de N 502 en buigen af naar het westen over de C501 tot we bij Madrigal de la Vera een prachtige plek vinden bij camping Alardos, het is dan 2 uur en de zon brandt hier heftig. De Gredos beschut tegen de wind uit het Noorden. We hebben een prachtig uitzicht op de besneeuwde toppen. Als we ons kampje hebben ingericht verkennen we te voet de omgeving waarbij we vlak naast de camping een oude Romeinse brug ontdekken. Wim belt alles is OK in Goor en D,heim



 














Madrigal Sierra de Gredos, dag 31, zaterdag 8 mei ’04

We ontbijten in de zon met verse broodjes van de campingwinkel en maken plannen voor deze dag. Het zal een verkenning worden van het laagland van de Extramadura.

De weg die we rijden is tegen de flanken van de bergrug geplakt, rechts de toppen tot 2600 meter links de enorme vlakte van de Rio Tiétar. In Jarrandilla drinken we koffie en doen wat boodschappen. Dan duiken we de Vlakte van de Extramadura in. Deze streek lijkt bij uitstek een land en tuinbouw gebied, een prima irrigatie systeem zorgt voor het nodige water wat gezien de nog niet gesmolten sneeuw in de bergen voldoende voorhanden is. Als we de brug over de Rio Tiétar passeren,ontdekken we een Ooievaar kolonie, Janneke telt er 25 (zonder de jongen). Een van de ouden vliegt af enaan om de jongen te voeren, de andere ouder houdt de wacht om indringers in de vorm van Rode Wouwente weren. Omdat het morgen moederdag is trakteren we ons zelf in Madrigal op een heerlijk etentje. Voor € 16,50 totaal eten we halve haan, salade, aardappels, wijn, koffie en een digestiefje.

 





In de avond maken we een wandeling door het dorp en
wanen ons, op de geparkeerde auto,s na, in de late middeleeuwen. Smalle straatjes met oude huizen en krotten, overal zitten mensen te praten en kinderen spelen. Onder elke dakrand zit een zwaluwnest en overal horen we water stromen door kleine beekjes die gedeeltelijk onder de huizen doorstromen. Bij een van de vele café,s  drinken we nog wat en zijn tegen 10 uur weer bij de tent.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 32, zondag 9 mei ’04, Moederdag

We ontbijten binnen want het is nog fris in de voortent. We gaan vandaag proberen met de auto zoo hoog mogelijk bergopwaarts te rijden richting El Raso. In het dorp blijkt een markt te zijn en houd Janneke dan maar eens tegen. Binnen de kortste keren heeft ze drie beha's voor…... schrik niet totaal € 3,00. Later komt er nog een shirt en een broek bij ook voor weinig. En alles van prima kwaliteit met kantjes en beugel etc. Gewapend met deze spullen storten we ons in het herdersleven hoog in de bergen. Overal is het geklingel van de schapen en geiten te horen nog ver voor je ze ziet. Tientallen herders verdienen hier op deze wijze de kost. Aan het aantal restaurants te zien met lamsbout op het menu, is er waarschijnlijk van te leven. Op een hoogte van 1200 meter zetten we onze auto aan de kant, de weg wordt te slecht en gaat over in een geitenpad. We komen aan de praat met een herder van een jaar of 60. Hij is gekleed een oud legeruniform, uit de burger oorlog van 1937, kompleet met onderscheidingstekens, wij denken aanvankelijk met een parkwachter van doen te hebben die ons er op wil wijzen dat hier geen auto,s mogen komen. De herder wijst ons de plek waar we ons bevinden op de stafkaart en dat is maar goed ook want we zitten compleet fout. Het is inmiddels wat gaan regenen en zware wolken drijven vanaf de bergkam het dal in. We keren terug en bezoeken een archeologische opgraving van een kompleet Keltisch dorp (Castro Celtico El Raso)uit de 2 eeuw voor Chr. Keltiberiërs leefden op de hoogvlakten van de boven Taag en werden door de Romeinen in 195 voor Chr. Onderworpen. Ze hadden kennis van mijnbouw en we zagen o.a. een ijzergieterij. Janneke heeft voor moederdag smsjes van Bert en Adelien ontvangen, en belt ze even terug.

We gaan vanwege Moederdag ook vandaag nog een keer uit eten bij het  restaurant waar we gisteren waren, lamsbout compleet. De prijs had men nu wat aangepast maar het smaakte er niet minder om.

 

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 33, maandag 10 mei ’04

Deze morgen besteden we in het dorp Madrigal voor het op peil brengen van onze etensvoorraad. We hebben ons geld vergeten en lopen nog een keer terug naar de camping. We kunnen er weer even tegen, melk, verse groente, vlees, worst, drank. De morgen vliegt voorbij met lezen en luieren in de zon, de temperatuur daalt s,nachts behoorlijk maar tegen 10 uur heeft de zon weer zooveel kracht dat het warm begint te worden.

We willen in Candeleda, een dorp verderop, proberen te internetten. We zoeken op de kaart naar een alternatieve route via het Embalse de Rosarito, een groot waterreservoir  voor de irrigatie van de landbouwgronden van de Extramadura vlakte. Niet alle wegen op de kaart blijken er in werkelijkheid ook te zijn, hierdoor komen we bij toeval op een enorme camping aan het meer. De camping is bijna verlaten, van de campingbaas mogen we rondkijken. Hierna gaan we naar Candeleda waar we inderdaad een internetcafé vinden en de mailtjes kunnen beantwoorden die in de postbus zitten, leuk om wat van het thuisfront te horen en te zien middels bijgevoegde foto,s. 

 

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 34, dinsdag 11 mei ’04

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Guisando is een beschermd dorp in een smal dal boven Arenas de San Pedro. De meeste huizen in de oude kern zijn uit de 16 de eeuw. Ook nog even op de camping gekeken maar die was ons te ingesloten. Guisando is het vertrekpunt voor alpinisten die de Gredos willen beklimmen. We dronken in een kroegje koffie tussen de schaftende wegwerkers, jammer dat we niet met deze mannen kunnen communiceren. In Arenas kopen we zegels na veel zoeken bij bureau de tabacos. Janneke heeft vandaag veel geschilderd, o.a. een Waterspreeuw die we onderweg zagen , een zwartkleurige vogel met een witte slab. Het was vandaag nat maar niet koud. Verder zijn we een tankdop verloren.

 

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 35, woesdag 12 mei ’04

Een wegvluchtende wielewaal, de geur van mos en aarde, een kiekendief die in glijvlucht achter de bosrand verdwijnt, pioenrozen verscholen achter de fuente, onder en boven het geklingel van geiten bellen, geruis van water dat overal opwelt en uiteenspat op keien en rotsen, na elke bocht een andere blik op de besneeuwde toppen, we wandelen vandaag in de Gredos. We vertrokken om 11 uur vanaf de camping richting Candeleda de rugzakken gepakt met picknick spullen. Janneke post nog even de laatste kaartjes We zoeken met behulp van een goede topografische kaart de juiste weg omhoog. 12 Km is het naar ons vertrekpunt bij Refugio de la Albarea op een hoogte van 930 meter. De honden van Majada del Pie begroeten ons grommend als we langs de herdershut omhoog wandelen. Door de Gargante dondert het water wit en schuimend omlaag een weg zoekend door een woud van meters hoge stenen. Bij de brug naast de refugio eten we onze broodjes en kaas, de truien kunnen uit de zon verwarmd ons en de lucht. Enorme wolken stuwen omhoog tegen de flanken van de Almanzor, af en toe gunnen ze ons een blik op de hoogste kammen en pieken van de Gredos. De herder van Majada del Pie stuurt zijn kudde geiten moeiteloos naar door hem gekozen plekken geholpen door zijn twee herdershonden. De geitjes moeten van de volwassen dieren gescheiden worden. De honden brengen de geitjes naar een speciale stal, de herder zelf leidt de kudde naar del Piel om ze  te melken. Hij leeft het hele jaar op del Pie, van december tot februari ligt er vaak sneeuw, geen meters maar een kleine 20 cm. We zijn om 5 uur weer op de camping. Janneke belt nog even met Nicolien en Aart. S,avond schilderen en met foto,s bezig

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 36, donderdag 13 mei ’04

Vanaf de Romeinse brug naast de camping loopt pad naar het dorp. Vanaf dit pad hebben we een prachtig uitzicht op de Gredos. We gaan lopend naar het dorp om er tevens boodschappen te doen en even naar de bank. We halen de voortent weg want morgen gaan we verhuizen naar de Noordkant van de Gredos. Het is zeer helder vandaag en de weersverwachting voorspelt veel zon. We genieten enorm van deze plek en met name van de camping met de vriendelijke vader en zoon die de hele dag bezig zijn om hun parkje nog mooier te maken. Er cirkelt van tijd tot tijd een kiekendief hoog boven ons, zonder echt zijn vleugels te bewegen klimt hij op thermiek hoger en hoger.  De Blauwe Eksters  schieten met wel 15 stuks elkaar te hulp om een zwarte kraai uit hun domein te verjagen, als die het hazenpad kiest keert de rust terug en scharrelen ze weer rond ons kampje en vreten onze brokjes en restjes brood.

 

Madrigal, Sierra de Gredos, dag 37, vrijdagdag 14 mei ’04

Tegen 11 uur vertrekken we richting Arenas San Pedro en vandaar de klim naar de Puerte del Pico (1400 mtr.) . De oude romeinse weg ligt hier nog gedeeltelijk en is vanaf de pashoogte goed te volgen. We zijn van plan even links af te slaan naar Barajas om te kijken of de campings daar wat te bieden hebben, (worden n.l. niet in de Nederlandse gidsen genoemd). Even voorbij de prachtige Parador Nacional de Gredos verwijst bij het dorp Naverrodonda een bord naar een camping. Als we het dal inrijden zegt Janneke:

het paradijs moet er ongeveer zoo hebben uit gezien”.
Een groene vallei met ommuurde weilanden waarin bruine en witte koeien grazen, bossen met torenhoge grove dennen, overal kabbelt water in kreekjes of woeste beken. Het geheel wordt omzoomd door de besneeuwde toppen van het Gredos gebergte. We zoeken een mooie plek tegen de bosrand. Om 3 uur lopen we al gepakt en gezakt hoog in de bergen tussen de Gemzen (of Steenbokken?). Wat ons betreft blijven we hier nog een week. We konden met de auto tot bijna 1800 mtr. naar La Plataforma rijden en vandaar het mooie voedpad omhoog naar Prado de las Pozas. We hebben hier heerlijk op 2000 Mtr in de zon gelegen en weer terug gewandeld. We bellen met Meta en Bert, alles is OK.

Voor vervolg klik HIER