Reisverslag 7 weken door Spanje voorjaar 2004 deel 1 (dag 1 tot 10)


Wat nemen we mee?

 

Elk jaar weer deze vraag”wat moet er per se mee in de caravan dit jaar?” De laptop van Lida was in 2003 dusdanig goed bevallen dat we dit jaar er zelf een aanschaffen. De nodige software (Encarta Encyclopedie, route planner, foto bewerker) moeten er voor zorgen dat ons verslag van de reis klaar is bij thuiskomst en goed gedocumenteerd. Verder boeken, (Europa, reizen door de twintigste eeuw van Geert Mak, Omzwervingen de geschiedenis van het joodse volk van Chaim Potok, reisbeschrijvingen en reisgidsen ). Een doos vol CD, s en muziekbandjes. Daarnaast natuurlijk al die anderen spullen waar we absoluut geen twee maanden zonder kunnen en ergens een plekje moeten vinden in onze caravan. Janneke is een paar weken bezig het inpaklijstje af te werken en ik maak nog wat handige laden in de caravan om de spullen in ons kleine huisje praktisch op te bergen en weer te vinden.

 

Ik ben van nature een mens die reparatie spullen moet hebben voor als er eens wat stuk gaat. Een gereedschapkist met alle basis gereedschappen staan onder in het tweede bagage luik van de Delta. Door al deze spullen moest het reservewiel verhuizen naar de achterkant i.v.m. de balans, waarvoor een fietsendrager moest worden omgebouwd. De caravan ligt nu als een huis zoo vast achter de auto, we kunnen ontspannen vertrekken.

 

De laatste dag thuis.

 

Woensdag 7 april ’04 viert Jopie haar 65 ste verjaardag en dat vieren we met alle kinderen en vrienden in café de Pot. Janneke maakte eerst nog een ontbijt dat we om half 9 samen bij Jopie hebben genuttigd. Tijdens het feest in de Pot nemen we van iedereen afscheid voor twee maanden. S,avonds gaan we de buren af, we kunnen met een gerust gevoel vertrekken, er wordt op ons huis gelet.

 

Goor, Dag 1, donderdag 8 april ’04.

 

Om 6 uur loopt de wekker en om half 8 rijden we weg, uitgezwaaid door Henny, maar bij Jachtlust merkt Janneke dat haar handtas nog thuis ligt , draaien en voor de tweede keer starten. Het is kil weer, een graad of 8 en af en toe regent het. Tegen half elf drinken we ter hoogte van Roermond koffie. De grens na 250KM bij Maastricht passeren we om 12 uur. Door Luik  loopt het prima. In de Ardennen is de regen overgegaan in sneeuw. Net na het passeren van het viaduct over de Sûre drinken we nog eens koffie en eten we de klaargemaakte broodjes op. We hebben er bijna 400 KM opzitten en moeten tanken. Als we het halen graag in Luxemburg, hier kost een liter maar 85 cent tegen 1,15 in Goor.  Het lukt en met een volle tank rijden we tegen 2 uur Frankrijk binnen, de teller staat dan op 450 KM. 

We merken dat het tegen Pasen loopt aan de drukte op de franse auto route. Vrachtrijders willen voor Goede vrijdag thuis zijn en het weekendverkeer komt al op gang. Het blijft echter lopen en Metz en Nancy liggen al achter ons, tijd om een camping te gaan zoeken. Vorig jaar sliepen we in Vittel (Tussen Dion en Nancy) en daar weten we de weg dus rijden we toch nog na enig zoeken om half zes de camping op. Camping Hierotte heeft nog dezelfde vriendelijke campingbaas. We zijn de enige gasten. Het is doodstil op deze plek, de heldere lucht voorspeld een koude nacht, we stoken onze gaskachel flink op en kruipen na een kleine wandeling vroeg in bed.
 

Vittel, Dag 2, Vrijdag 9 april ’04.

 

Als we om 8 uur van de kouw wakker worden draaien we ons nog eens om. We reden gisteren bijna 650 Km en dat lijkt bijna op werken. Het is mistig buiten en tegen het vriespunt. We zitten in de uitlopers van de Vogezen en merken nu waarom de camping hier op de onze na, nog gesloten zijn , te koud . We stoken nog even ons kacheltje en zetten thee voor het ontbijt. De campingbaas is nog niet wakker dus hebben we alle tijd. Om half tien hebben we ons eten op en betaald en kunnen vertrekken. Door slierten mist rijden we naar de autoroute en trekken een kaartje bij het tolstation. Het is winderig kil weer, amper droog. We besluiten ter hoogte van Chalon-sur-Saône de snelweg te verlaten en een bezoek te brengen bij Yvonne en Peter Coolen. We proberen per telefoon contact te krijgen maar ze nemen niet op. We rijden door onbekende dorpen op zoek naar St. Vincent an Bresse ons afvragend wat een mens hier vrijwillig zoekt.

Als we uiteindelijk op een klein verweerd paaltje “St.Vincent 4 Km” zien staan en via een smal groen wegje omhoog slingeren beginnen we de Coolens beter te begrijpen. Het is hier echt “weg van de snelweg”.
We zien een bordje Camping en rijden daar eerst naartoe. De camping is mooi aangelegd rond een meer en een trimparcours, bijna in de achtertuin van de Coolens. De camping blijkt echter nog gesloten en de baas is niet te vermurwen, “madam, we gaan morgen de 10 april open en zoek het maar uit”. We rijden verbaasd naar het huis van de Coolens en krijgen van een vriendelijke buurjonge te horen dat Peter en Yvonne met vakantie in ....................Spanje zitten! Janneke laat een briefje achter en we gluren nog wat rond.
 
 

We zijn nu 850 Km van huis. We hadden gehoopt hier te overnachten maar besluiten door te rijden tot Valance en dat is nog een heel eind.

Bij Lyon zit de rondweg vol en doen we over 30 Km anderhalf uur en het regent aan een stuk door. Maar we draaien onze meegenomen muziek (wie hebt de banden vol met wint en hebt verder niks te klagen, wie dut mie wat vandage) en genieten van alle moois om ons heen en het gevoel van vrijheid.

De camping in Valance ligt bijna aan de snelweg en om half zeven draaien we pootjes uit na 450 Km .  We zijn nu 1100 Km opgeschoten. We nemen geen stroom, want voor 5,20 euro kunnen we beter de accu en gasfles aanspreken. We zoeken na het eten de route voor de volgende dag en vallen in slaap terwijl de regen gestaag op ons dak klettert.                                                                                                      

 

Vallance, Dag 3, zaterdag 10 april ’04.

 

We rijden tegen negen uur weg en bellen onderweg Joop om hem te feliciteren  met zijn verjaardag.

De autoroute zit propvol met vakantiegangers maar echt lang staan we niet stil.

Na Orange is de meeste drukte verdwenen en klaart het weer langzamerhand op. Bij Nimes is de lucht strak blauw en we kunnen bij Montpelier onze broodjes in de zon opeten.

Bij de Spaanse grens wordt streng gecontroleerd n.a.v. 11 maart. Tegen 3 uur rijden we Spanje in na 1500 Km.

Nog 200 Km naar Barcelona. We willen in de buurt van Taragona een camping zoeken. We vinden een leuke plek bij Camping Tamarit bij Taragona. De camping ligt in een beschutte baai aan de voet van een oud kasteel met een echte slotkapel die hoog boven alles uittorent.

 

Tarragona– Tamarit, Dag 4, zondag 11 april ’04.

 

Eerste Paasdag, de zon prikt ons  door het dakluikje wakker. Van buurman Henk hoorden we dat de kerkdienst in de slotkapel om 11 uur begon. Na het ontbijt klimmen we via de trappen van de burcht omhoog naar de kapel. Tegen elf uur zit het kerkje bomvol met gelovigen. Een waalse priester heet iedereen in zijn eigen taal welkom. “Heb ik nog iemand vergeten” zegt hij. Een Italiaanse familie steekt de hand op en ook die ontvangen de paasgroet in hun eigen taal.

Henk en Marian  zitten ook in de kerk, ze komen hier voor het tiende jaar en weten ons veel over de streek te vertellen. Ze wijzen ons een leuke wandeling over de rotsen achter de kapel. We klauteren omhoog en naar beneden langs de rotsige kust en genieten van het uitzicht.
 



Op de Paaszondag rijden we na de kerk en de wandeling langs de kust naar het eeuwenoude hoog gelegen Montblanc. Onderweg passeren we een soort miniatuur uitgave van de Sacra Familia. Het is de Santuari de Monserat, gebouwd in 1913. We maken een wandeling over de oude stadsmuur van Montblanc met zijn 32 torens en oude kerken een schitterende stad.

 

Tarragona– Tamarit, Dag 5, maandag 12 april ’04.

We maken er vandaag een rustdag van en denken er over hier een paar dagen langer te blijven dan we eerst van plan waren. Het strand, de camping en de mooie wandelingen die we kunnen maken zijn de moeite waard een paar dagen langer te blijven. Ik volg vandaag Geert Mak op zijn reis door de twintigste eeuw en bezoek Parijs en Londen maar dan 100 jaar geleden. Wat een zegen als je zoo kunt waarnemen, onthouden en opschrijven als deze man. Ik doe er maar veel plaatjes bij dan lijkt het nog wat.
Omdat we maar een paar dagen blijven en het nergens naar regen uitziet zetten we de luifel niet uit. Het is heerlijk om langs het strand te klooien en uit te waaien. Voor de tent voelen we weinig wind aan zee staat vaak een stevige bries. Voor zonsondergang steekt Tamarit scherp af tegen de donkere hemel als we langs de vloedlijn slenteren.

 

Tarragona– Tamarit,  Dag 6, dinsdagdag 13 april ’04.

Vandaag wandelen we naar Tarragona een kleine 3 uur lopen heen en terug. We vertrekken om 11 uur en drinken koffie op een terras aan de boulevard even buiten Taragona. De kust is voor een groot deel bebouwd met dure villa's maar is wel overal toegankelijk voor het publiek. In de oude, hooggelegen en met indrukwekkende muren  uit de 3de eeuw v.C. omgeven binnenstad en bij de haven zijn overblijfselen uit de Romeinse tijd (o.m. van een forum en een amfitheater) te zien.

 

We lopen door een pijnbomenbos en langs fraaie rotspartijen terug naar de camping waar we de verdere dag lezen en aan het strand liggen met onze buren Henk, Marian (uit Hengelo), Henny en Bets (uit Veendam). We eten s,avond in het restaurants van Tamarit Park  patatjes ,spies, worst en veel groente.

 

Dag 7, woensdagdag 14 april ’04.

Wandelen onder een stralend zon over het strand naar Tamarit en vandaar over spectaculaire rotsen tot aan de haven van Torredembara voorbij de vuurtoren. We genieten van de prachtige IJsbloemen en de Agaven die overal uit de rotsen tevoorschijn komen.

 

Het begint zomer te worden, een schoolkamp heeft bezit genomen van een kleine baai en graven kuilen en spelen volleybal. We strijken op de terugweg neer op een terrasje bij een oud vissershuisje en laten twee tintelende pilsjes aanrukken. Na het eten duik ik weer in “Mak”en bezoek het Wenen van voor de grote oorlog.

 

Tarragona– Tamarit, Dag 8, donderdag 15 april ’04.

We teren nog een beetje op onze etenslade maar dit raakt langzamerhand op we gaan inkopen doen in Tamarit. Heerlijke potten Olijven, wijn, fruit, etc. Janneke heeft voor vijf uur de buren uitgenodigd voor een borreltje en maakt daarvoor de voorbereidingen. Onze camping is beplant met Morilles bomen (wij denken dat de Nederlandse naam Moerbijbomen is).

 

De takken van deze Morilles grijpen naar de voorbij drijvende wolken tegen de strakblauwe hemel en smeken om regen voor de uitbottende knoppen. Volgens een Spaanse buurman zijn de vruchten in juni rijp en smaken heerlijk, wat ik er van begrijp lijken de vruchten op grote bramen. In ieder geval wij zitten niet direct op regen te wachten.

De buren komen tegen vijf uur het zijn nog even voor ons geheugen Henk en Marian, Henny en Bets, Jan en Liesbet uit Twello. Eerst koffie met krentenwegge (paasbrood)    daarna borreltje met hapjes. Het was erg gezellig, alles onder een stralende zon.

Tegen de avond begint het te betrekken en wakkert de wint aan tot een kleine storm. We staan nog even op het strand en zoeken dan de knusheid van ons kleine huis waar we de eerste regen op het dak horen spatten. De Morilles hebben geluk. S,nachts horen we de storm aan de luifel rukken en de branding bulderen. We kruipen diep in de slaapzak en worden tegen acht uur wakker.

 

 

Tarragona– Tamarit, Dag 9, vrijdag 16 april ’04

Als gezegd het stormt, regent en de straatjes op de camping staan blank. We hinkstap-springen naar de douches. Janneke haalt verse broodjes en we ontbijten uitgebreid. Ik ga om 10 uur internetten bij de club op het naastgelegen Tamarit Park voor 1 euro per 10 minuten. Iedereen krijgt het zelfde mailtje. We lopen nog over het strand tegen de storm in die nu wel wat gaat afnemen en ook de meeste regen is wel gevallen. De Wereldomroep had deze bui van 12 uur lang niet gezien want gisteren werd ons een zonnige dag beloofd. Ze hadden in de Bilt geen rekening gehouden met de Morilles die nu zichtbaar groener worden. Janneke heeft er al drie geschilderd om aan de buren te geven als we (morgen?) afreizen.

De middag is al over de helft, de tijd vliegt, maar eens even in Mak duiken hoe het in Verdun is afgelopen en in Diksmuiden, Ieper, Passendale, bij de Somme, aan de Chemin des Dames.

 

 

Voor het avondeten lopen Henny Arends en ik naar de slotkapel om vandaar via een smal rotspaadje af te dalen naar het strand waar de storm aan het afnemen is. We maken er een competitie van om op het juiste moment net voor een golf uiteenspat af te drukken.
 



Janneke heeft vanavond vis gebakken, heerlijk. Straks moeten de bedden weer in orde gemaakt worden, die hebben we vandaag i.v.m. de ruimte  opgeklapt. Janneke zit voorin te schilderen en ik achterin te lezen of aan dit boekje te werken.

In de geest maak ik aan de hand van Mak een reis van Geneve naar St.Petersburg, dwars door oorlogvoerend Duitsland en het neutrale Zweden. Mak beschrijft de historische treinreis van Lenin en zijn gevolg als hij uit ballingschap terug keert om zich aan het hoofd te zetten van de Russische revolutie in 1917.

We laten de luifel deze nacht nog staan, morgenvroeg beslissen we of we doorrijden naar La Higuera, ruim 400 Km zuidelijker.

 

 




Tarragona– Tamarit, dag 10, zaterdag  17 april ’04

Het ziet er goed uit buiten. Zonnig, matig windje en een graad of 18, goed weer om te rijden. De voortent is bijna droog, de bakkerij was al open want Janneke heeft al  een paar verse stokbroden voor het ontbijt, het belooft een mooie dag te worden. Henny helpt ons met het manoeuvreren van de caravan en om 10 uur vertrekken we richting Valencia na eerst  €140 te hebben betaald aan campinggeld (ca. € 20  per nacht). Het wordt een dure dag vandaag want we kiezen voor de tolweg AP7 maar dat schiet lekker op om half 12 zitten we al op 100 Km voor Valencia. We bellen Stijn op om te zeggen dat we er aankomen en vernemen dat we welkom zijn. Wat bang gemaakt door allerlei verhalen over berovingen, stoppen we nergens uitgebreid en zijn al voor 4 uur op La Higuera Callosa. 450 Km in 6 uur is een goed gemiddelde. Chris is ook net gearriveerd na een bezoek in Nederland.  We komen op ons oude plekje te staan. Janneke kookt en ik zorg voor de voortent. Janneke moet even wennen aan de stilte hier, we horen alleen de Koekoek en wat waakhonden in de verte. Er zijn nog maar weinig gasten. Morgen is alles anders.
 

Voor vervolg klik HIER