Spanje, Portugal, Frankrijk 2003-3                                                                              

Rondreis door Spanje, Portugal en Frankrijkapril en mei 2003 (deel 3)
Voor deel 1 klik HIER
Voor deel 2 klik HIER


·         Albufeira, woensdag 14 mei,
Opstaan, broodjes halen en thee zetten. Wat gaan we vandaag doen? Het binnenland verkennen, richting Noord naar Alte, volgens de gids een prachtig bergdorpje op de flanken van de Serra do Caldeirão, witte huisjes, smalle trapstraatjes, veel bloemen. De serra’s in de Algarve moeten het afleggen tegen die van hun oosterburen, nu we wat langer onderweg zijn gaan we vergelijken. We vatten het zoo samen: Spanje heeft mooie stranden en een schitterend, soms oogverblindende natuur in het achterland, de strook van ca. 100 Km die wij doorkruist hebben. De kustwegen lopen vaak direct langs zee soms hoog er boven dan weer pal langs de stranden. Overal is volop (gratis) parkeergelegenheid. De stranden zijn lang niet altijd zandstranden. De Algarve heeft fabelachtige stranden met mooie namen als Praia de Paradiso en dat is niet overdreven. Het zijn bijna zonder uitzonderingen zandstranden van kilometers lang en 100 meter breed tot piepkleine baaitjes waar je naartoe moet klauteren gelegen tussen schilderachtige rotspartijen. Hier komt bij dat de Atlantische kust een sterker getijde heeft dus veel meer golfslag dan de Middellandse Zee en rond de maand mei is de watertemperatuur aan de Algarve een paar graden hoger dan in Spanje. Het achterland en de dorpen en steden in de Algarve zijn veel minder interessant dan die in Spanje. Goed we waren onderweg naar Alte een leuk dorp ca. 30 Km van de kust, met een riviertje en wat valletjes.
Der Alte is spannender dan Alte. We hebben er wat rondgedwaald en een tube zalf in een apotheek gekocht en nog in een kroegje gezeten. De middag hebben we warm gegeten, wat geluierd en Janneke gezwommen in het prachtige zwembad op de camping. In de late middag zijn we weer naar ons mooie strandje tussen de rotsen gegaan en er net zo lang gezeten tot de zon onderging, schitterend en nog steeds lekker warm. We zijn laat naar bed gegaan tot de warmte wat uit de caravan was getrokken.

·         Albufeira, donderdag 15 mei, Vandaag willen we onze verkenning van de Algarve vervolgen naar het westen. We proberen telkens dicht langs de kust te rijden, dit lukt maar gedeeltelijk want de verkeersborden staan hier maar om de 5 Km. En voor het weet zit je op een doodlopende zandweg. Armacã de Pêra heeft mooie luxe huizen in de buitenwijken en langs de binnenwegen. De Portugezen hebben de mode om van elk stukje braak liggende grond een afval depot te maken, dit geeft een rommelige indruk. We hobbelen over half verharde wegen naar Carvoeiro waar we op de Algar Seco klimmen met het prachtige uitzicht over de kust en de vele kleine strandjes. Het summum van strand moet liggen bij Praia de Rocha maar dan moeten we ons eerst door de tamelijk grote stad Partimão worstelen. Partimão is met Ferragudo aan de monding van de Rio Arade gebouwd en heeft een paar prachtige bruggen over de baai van deze rivier die bij eb gedeeltelijk droog komt te staan. Op de schoorstenen van enkele huizen zien we bewoonde ooievaars nesten. In de stad staan veel hoogbouw appartementen. Het strand bij Praia de Rocha is inderdaad groot en breed maar naar ons idee kan het niet tippen aan ons kleine baaitje bij Ponta do Castello en de kust bij Carvoeiro. We zijn tegen achten weer thuis en wandelen nog wat over de camping en bellen met de ANWB over de slippende koppeling.

·         Albufeira, vrijdag 16 mei, om  9 uur rijd ik naar Portimão naar de Citroën garage, ca 30 Km over de snelweg. Ze kunnen niet eerder aan de auto werken dan op Dinsdag 20 mei om 7:30 uur. Dat wordt dus hopen dat de koppeling het tot dan houdt. De ANWB zal de reparatie vervolgen en ze schatten de kosten tussen de 300 en 500 Euro. We hadden al een paar dagen een buurjongen maar die sliep als wij weg waren en als wij in bed lagen was hij weg. Deze middag heeft hij zijn tentje afgebroken en stond met een onmogelijke berg bagage op het punt te vertrekken. We bodem hem een lift naar het busstation aan. Het bleek een Nederlandse jongen te zijn die een half jaar in Portugal gaat werken in de horeca voor 400 Euro in de maand bij 6 dagen per week werken van 10 uur per dag. Er schijnen hier veel Russen in de horeca te werken en die maken volgens hem de markt kapot. Lut wil hotelmanagement gaan studeren in Deventer. Lut komt uit de buurt van Groesbeek, Milbeek of iets dergelijks waar zijn ouders een mini camping runnen. Hij is zijn gasbrander vergeten, die staat nu bij ons onder de caravan, moeten we maar naar zijn ouders brengen als hij hem niet komt halen. De middag besteden we aan een bezoek aan Albufeira. We staan er al een paar dagen maar hadden geen idee van de charme van dit stadje. De grote voetgangerszone is een aaneenschakeling van terrassen en winkeltjes. Overal zijn kleine trapstraatjes links en rechts, we dwalen omhoog en omlaag en komen voor een tunnel in de rotsen uit en staan even later hoog boven  het strand. We vermaken ons o.a. door het kijken naar een strand-voet-follybal wedstrijd. Het barst hier van de Engels sprekende toeristen, over het algemeen “het gewone volk”. We zitten hier en daar op een terras en gaan op het eind inkopen doen bij de Lidl die je hier in elk stadje tegenkomt. Tegen achten zijn we bij de caravan en hebben nog een gezellig telefoontje met Bert waarbij we horen dat ze een VW-bus met dubbele cabine hebben gekocht die ze Zaterdag (morgen dus) gaan halen in Utrecht. 

·         Albufeira, zaterdag 17 mei,  we komen vandaag wat laat op gang het is uiteindelijk vakantie, wat lezen en prutsen bij de tent. Om 4 uur gaan we naar de stad, eerst internetten. We hebben alle reacties op eerdere mailtjes gelezen en toen ons 5 de verslagje geschreven. Boven ons hoofd staat een groot TV scherm en het café begint vol te stromen met Engelse supporters van Arsenal en Newcastel, die spelen om de FE cup, een leuke ervaring compleet met grote pullen bier. We hebben het eind niet afgewacht want we willen naar het strand om te kijken naar de vissers en het strand-voet-follybal toernooi. De vissers hadden aanvankelijk geen geluk tot er een enorme school vissen naast de pier ging liggen. Een school van 10 meter breed en wel 100 meter lang er was meer vis dan water op die plek we keken onze ogen uit. Het duurde even voor de juiste techniek was gevonden maar toen werd er aan heel wat hengels goed gevangen allemaal vissen van een centimeter of 40. Het water is zoo helder dat je tot een paar meter diep op de rotsige bodem kunt kijken. Het volleyballen is ook schitterend om naar te kijken behendige jongens en meiden. Om 8 uur hebben we een terras uitgezocht en heerlijk gegeten en gedronken. Voor ons tafeltje speelde een bandje Andes-muziek met panfluit etc. niet echt Portugees maar wel leuk. Na het eten hebben we heerlijk door de straatjes en over de pleintjes van Albufeira geslenterd en naar optredens van artiesten gekeken. Een poppenspeler trok de meeste aandacht vooral hoe die op het publiek en met name de kleine kinderen inspeelde. We zitten nu nog lekker in ons huisje met een slaapmutsje en een telefoontje met Meta over de VW-bus.

·         Albufeira, zondag 18 mei, terwijl Janneke broodjes haalt en ik nog wat lig na te dromen gaat de telefoon en krijg ik mijn zusje aan de lijn. Gezellig gepraat over Freek en zijn trotse vader die handig omspring met z’ n trots en Esther die af en toe werken wel leuk vindt. Ook over de Golf onze logees die genieten enz. We blijven deze zondagmorgen op de camping. Het is warm en het loopt tegen de 30 Gr. Janneke zoekt de koelte van de karavaan die staat in de schaduw van Eucalyptusbomen en gaat schilderen, ik lees “De Cliënt”. Ik wil met de fiets naar Albufeira om te internetten en naar Feijenoord-PSV kijken maar kom er achter dat ik door het uur tijdverschil  te laat ben. Het wordt dus alleen internetten en Telebankieren. Ik kom er achter dat mobiel bellen heel handig maar ook duur is , over april is al 250 Euro afgeschreven, dat moet dus aan banden. Ik ben ook nog even naar de pier gefietst om te kijken of de school vissen er nog zwemt, dat was zoo maar lang niet zoo groot als gisteren. Om 4 uur eten we warm en gaan dan naar Praia de Castello om voor Joppe fossielen te zoeken. We verdwalen bijna in de doolhof van kloven en grotten. Ik kan een paar stukjes heel uit de rotsformaties hakken wat eenvoudiger lijkt dan het is, de rotsen zijn bikkelhard en moeilijk te breken. Het is een grote klontering van schelpen en graniet. Janneke gaat vast naar een van de strandjes tussen de rotsen en zwemt nog heerlijk. Het is vandaag druk aan zee vanwege de Zondag, veel jonge gezinnen met kinderen. Ze hebben in “onze baai” in een paar dagen een heel leuk restaurantje met terras en een prachtige trap naar het strand gebouwd uit hout, de bouwvakkers zijn nog bezig tot 8 uur s’ avonds. We zitten nog tot 12 uur buiten het is een heerlijke zomeravond, soms wat last van muggen. 

·         Albufeira, maandag 19 mei, We besluiten vandaag al naar Portimão te gaan om de Citroën naar de garage te brengen voor het repareren van de slippende koppeling. We hebben overwogen voor een paar dagen een huurauto te nemen zodat de reis van Portimão naar Albufeira (ca 35 KM en 35 KM terug) simpeler verloopt. Janneke ziet er tegenop om met de huurauto achter mij aan te rijden en dus ga ik met de bus, voorzien van stadsplannen waarop busstations en reisschema’s van de bussen staan. In Portugal werkt dit echter anders de bussen vertrekken van af andere plaatsen, kaartjes moet men in speciale winkels vooraf en voor die ene rit  kopen en de rapidobussen vertrekken en stoppen weer vanaf andere haltes dan de lijndiensten. Ik vertrek om 10 uur van de camping en ben blij dat de auto het nog net 35 KM volhoud, bij elke helling hoor ik de motor loeien terwijl de snelheid terug loopt. Om 12 uur lever ik de auto in en krijg de belofte dat hij morgenavond klaar is, ze zullen ons bellen. Ik haal de bus van 13:35 uit Portimão en ben om 15:00 weer op de camping. Nu maar afwachten of we morgenavond een telefoontje krijgen dat we de auto weer kunnen ophalen. Als ik op de camping kom ligt Janneke al in het zwembad en ga haar vlug achterna. We hebben een heerlijke middag onder een beschaduwde patio en af en toe een frisse duik in het bad. Het was vandaag snikheet gelukkig waait er vanavond een verkoelend windje van zee.

·        Albufeira, dinsdag 20 mei,
de zon staat al weer te bakken, we gaan vandaag per fiets de omgeving verkennen. Er is van fietsen niet veel van gekomen de laatste weken. Te steil, te warm, of te lui en je ziet ook bijna niemand op een fiets behalve verdwaalde wielrenners. Het weggedrag van de Portugezen en de situaties van de wegen nodigen ons ook niet uit in deze streek te gaan fietsen.
Albufeira is maar een stadje van 15.000 inwoners maar met een verkeersdrukte als een
grote stad. Het wordt de toeristische hoofdstad van de Algarve genoemd. Het is er nu gezellig druk maar in juli en augustus schijnt het overvol te zijn. We tappen eerst geld uit de muur, dat kan hier maar met 200 Euro per dag per kaart, dat schiet dus niet op en morgen moet uk de koppeling reparatie betalen. Om 12 uur is het al een gezellige drukte op het centrale plein in de stad, een saxofonist staat het hele repertoire van Dulfer te spelen, bij Johnny Hooper.com zal ik thuis eens kijken of hij bekent is. We gaan aan het strand onder de rotsen in de schaduw liggen voor ons ligt een stel met een twee jaar oude boxer die het niet kan laten zeewater te drinken. Na een half uur heeft het dier zo’n dorst dat de baas de stad in moet om water voor hem te halen, hij raakt niet uitgeslurpt als de baas terug komt met zoet water. Om een uur of twee gaan we terug naar het plein en zetten ons op een terras tegenover Hooper. We drinken een echte Grolsch en nemen patatjes, salade en brood. We zitten weer tussen de Britten die hier de absolute meerderheid hebben. Om 3 uur pakt Hooper zijn spullen in en wij ook, via Lidl (waar we o.a. drinkwater inslaan) gaan we weer naar de camping. Ik zit een beetje te wachten op een telefoontje van de garage dat de auto klaar is. Om 5 uur gaat de telefoon, met de ANWB, meneer Bakker er zijn onderdelen voor u besteld en moeten uit Spanje komen en daar is een feestdag bla, bla, bla, …..het kan wel Donderdag worden of later. Nu moeten we alsnog vervangend vervoer regelen via auto alarmdienst waar we verzekerd zijn. Na een uur bellen en gebeld worden krijg ik toezegging voor vergoeding, wordt onze reisverzekering met een paar dagen verlengt en maak een deal met Rent a Car, bij uitzondering zonder credit- card. Van 6 tot 8 hebben we heerlijk gezwommen en gelezen en zijn nu bezig de caravan te ventileren want het is bloedje heet. 

·         Albufeira, woensdag 21 mei, Eerst een auto halen bij Rent a Car, gelukkig hier op de camping, een Hyundai Accent met airco, dat mag ook wel want het belooft vandaag over de 30 graden te gaan. We betalen voor 3 dagen 100  Euro met alle kilometers vrij. We willen vandaag Kaap de Vicente, het meest zuidwestelijke puntje van Europa, ontdekken. Over de snelweg naar Lagos dan over secundaire wegen naar Barão de São João en over zandwegen naar de groene camping Monte Rosa (www.monterosaportugal.com). We hadden het plan hier een paar dagen te staan maar door de pech dit jaar even niet. De eigenaar is een Nederlandse mevrouw die ons vriendelijk ontving en zijn rondgeleid door Bart. Heel leuk met mooie huisjes te huur, zwembadje, mooie kampeerplaatsen, dit onthouden we voor later. Toen nog even gezocht naar ook een camping uit de groene vakantiegids n.l. Quinta Aloë  Vera ook daar in de buurt maar niet gevonden. Bij Salema even gekeken bij de camping waar net een Nederlandse dame kwam keuren voor de Kosmos campinggids van 2004. Deze camping ligt tamelijk dicht bij het strand van Salema waar we wat gedronken en gepicknickt hebben. Dit is nog een authentiek vissersdorp met vissersbootjes op het strand en geen luxe. Vanaf Salema begint de natuur te veranderen, je kunt merken dat hier de Atlantische Zee haar invloed heeft, korte scheef gewaaide bomen. heideachtige vegetatie en een soort duin vorming. Het land ligt hier ca. 80 meter boven zee en is ligt glooiend met slingerende wegen en eindeloze akkers en weiden. We reiden voorbij Sagres naar Cabo de São Vincente, het meest zuidwestelijke puntje van Europa. Op de 70 meter uit de zee oprijzende kaap staat een stevige vuurtoren met een bereik van 100 Km. De golven van de Atlantic beuken hier onophoudelijk tegen de steile rotsen en spuiten grote fonteinen als het water zich door de smalle kloven perst. En fantastisch gezicht en oorverdovend geluid. Ook hebben we gezellig staan praten met een 68 jarige Portugees die Duits sprak, 3 kinderen en 8 kleinkinderen had, waar hebben we dat eerder gehoord? De Portugezen noemen dit punt het begin van Europa, een ondernemende Duitser maakt er dit van  “Letzte Bratwurst vor Amerika”. Er loopt vanaf de kaap een niet aangegeven zandweg langs de kust naar het noorden naar Praia do Casteleo. Deze weg hebben we gevolgd en slingert door een schitterend landschap naar een wondermooie baai met wat kleine eilandjes ervoor en een grof keienstrand. De branding gaat hier ook bij weinig wind zoo tekeer dat je hard moet praten om elkaar te verstaan. Bij iedere golf worden honderden stenen naar boven gerold en rollen donderend met de golf weer omlaag. Samen met de schuimende golven geeft dit een fascinerend geluid. We hebben een uur zitten kijken en luisteren tot we honger kregen. Laat nu net in dit kleine baaitje een restaurantje staan die verse vis op de kaart heeft staan. Even later zitten we achter een heerlijke Zeebaars met aardappelen, groente en brood, met de zee voor onze neus en bediend door een vriendelijke Hongaarse meid die daar stage liep. Een hele mooie avond. We hebben niet gewacht tot de zon onder ging want het was nog 80 Km terug naar de camping waar we om 9 uur aankwamen. Onze huurauto heeft vandaag 200 Km op de teller staan.

·         Albufeira, donderdag 22 mei, we moeten van de nood een deugt maken en wat meer van de Algarve zien. Na twee maanden onderweg zijn, vallen we niet direct meer van onze stoel bij het zien van een mooi dorp of panorama. We gaan vandaag de Serra de Monchique, het hoogste punt van de Algarve bezoeken een ritje van 50 Km. Het centrale stadje in dit gebergte is Monchique en de weg er naartoe loopt door een voor Algarviaanse begrippen groen dal met  Eucalyptussen en Dennen. We kopen bij een vriendelijke oude Portugees, die een stalletje bij een kleine bron aan de kant van de weg runt, voor een paar Euro mandarijnen, sinaasappels en een pot honing. We moeten foto’s van hem nemen met vooral zijn bloementuintje er op, we moeten honing proeven en water drinken uit zijn kurken napje. Van Monchique loopt een bergweg omhoog naar de Foia, de 902 meter hoge top van het gebergte. We hebben een mooi uitzicht van Spanje tot de Atlantische oceaan en naar het noorden ver Portugal in. Het is niet helemaal helder de lucht trilt van de hitte het loopt tegen de dertig graden. Via een klein smal pat dalen we weer af en vinden in een bos een heerlijk beschaduwde plek voor een picknick. Tegen 3 uur zijn we weer op de camping en wachten op een telefoontje van de ANWB. Dat komt tegen zessen, we kunnen voor 99% zeker morgenvroeg onze auto ophalen. We krijgen nog nadere bevestiging, dat werd tijd want we hebben het nu wel gezien hier, “wie wilt noar hoes". We hebben nog wel heerlijk gezwommen in het luxe campingbad, waar we ook de mevrouw van Kosmos reisgidsen nog weer treffen. Zij heeft nu heel wat campings gezien in de Algarve maar noemt Camping Albufeira met afstand de beste, ruime plaatsen, schoon, veel voorzieningen en natuurlijk het bad.

·         Albufeira, vrijdag 23 mei, vandaag wordt het de grote betaaldag. We zitten de hele morgen te wachten op een bericht van de ANWB, dat blijft uit. We bellen tegen twee uur zelf naar Barcelona, daar hebben ze nog geen bericht van de garage en we wachten verder, ruimen wat spullen op. Janneke heeft een leuk gesprek met een Portugese met baby die hier op de camping woont terwijl haar man hier werkt. Foto’s laten zien van de kinderen, in Portugal is meer dan een kind niet te betalen zegt ze. Verder vraagt iedereen hoe met de auto is en bieden zelfs aan ons geld voor te schieten als we problemen met de betaling krijgen. Met name onze achterburen dringen er op aan vooral van hun aanbod gebruik te maken, Brabanders, grootouders van een kleinkind van 4 jaar en kunnen niet langer weg dan 4 weken “anders krijg ik heimwee”. Onze overburen uit Den Briel hebben o.a. om belastingtechnische reden 6 jaar op de Antillen gewoond maar om gezondheid redenen weer in Nederland. Om 4 uur krijg ik telefoon van de garage dat we de auto kunnen halen, kosten 950 Euro!!!! Daarvoor zijn de koppelingsplaat, drukgroep, remvoeringen en nog meer onderdelen vervangen en met 14 uur werk á 26 Euro per uur maakt dit 950 euro. We schrikken ons dood. Pinnen met porties van 200 Euro, maar hoe vaak kan dat? We tappen 5 keer en dan geeft de automaat het op. 1000 Euro uit de automaat en met de 450 die we nog hebben kunnen we de auto en de 200 Euro voor de camping betalen en houden nog over voor onderweg. Al met al komt de bodem van het vakantie budget behoorlijk in zicht. Ik merk, als we al 20 Km van de garage op weg zijn naar de camping, dat de ventilatie van de auto het niet goed doet, terug gaan? Janneke rijdt in de huurauto achter mij dus ik kan niet overleggen en besluit door te rijden. De ventilatie doet het wel als de motor uit staat maar bij draaiende motor werkt het niet. Maar met de raampjes open rijden en hopen dat het niet gaat regenen. Om 8 uur belt de ANWB ons om te zeggen dat ze nog niets van de garage hebben gehoord dus die doen ook niet veel meer dan afwachten. We ruimen de voortent op en pakken de auto in en nemen afscheid van de buren, morgen gaat om 8 uur de poort open en gaan we rijden.

·         Albufeira, zaterdag 24 mei, de wekker loopt om 7 uur af nog even omdraaien en dan opbreken. Om 8:30 rijden we de snelweg richting Lisboa op. Bij Castro Verde gaan we richting Beja en Evora. Een schitterende route met veel wild grasland met verspreide boomgroepen van Steeneiken. De weg golft door mooie dalen en soms een klim over niet te hoge Sierra’s. Evora is een mooie stad waarvan het oude centrum ommuurd is. Verderop als we grens met Spanje zijn gepasseerd zien we nog een aantal oude ommuurde steden als:Badajaz, Evoramonte en Estromaz. We zien honderden ooievaars scharrelen of op hun nest staan, ze houden zodoende hun jong uit de zon. Ook zien we veel rode wouwen rondcirkelen. De autosnelweg van Evora tot Madrid kent geen enkel verkeersplein het is een ononderbroken snelweg met in de middenberm een haag van gele brem. Een lint van 500 KM prachtig bloeiende brem slingert zich door dit oneindige landschap de Extremadura. Rond Merida wordt het landschap wat eentonig. Bij Trujillo  loopt de weg aan de voet van de besneeuwde Sierra Gredos een bergrug die zich uitstrekt over ruim 100 KM van west naar oost tot bij Madrid. Bij een temperatuur van 30 Gr. Is het altijd weer vreemd te zien dat het op een hoogte boven 2000 meter het kennelijk nog steeds vriest. Dit ruige bergland is alleen door ervaren alpinisten te bewandelen lezen we in de reisgids. We krijgen tussen de grens Portugal/Spanje en Madrid achtereenvolgens Bert, Aart en Jopie aan de telefoon. Op een parkeerplaats zien we een prachtige sigaarvormige caravan van aluminium, we komen hem 24 uur later weer tegen tussen Madrid en Burgos. We zijn om 7 uur in Madrid op de stadscamping aan de zuidkant.  

Madrid, zondag 25 mei, We rijden om 8 uur al weer op de ringweg rond Madrid richting Burgos. We moeten een paar keer een gebergte oversteken met schitterende uitzichten, o.a. vanaf de 1400 Mtr. Hoge Somosierra pas. Bij Lerma voert de weg door de enorme kloof van de Rio Arlanza. Het valt op dat de natuur veel groener wordt het is ook opeens veel kouder hooguit 15 Gr. We zien weer Rio’s waar water door stroomt, dit in tegenstelling tot die in het oosten en zuiden van Spanje. Een groot verschil bij de afgelopen 30 dagen. Tussen Madrid en Burgos zijn veel campings aangegeven vanaf de snelweg, dus handig om te onthouden voor een ander jaar. Na Burgos genieten we van de bergwereld rond Bilbao, het wordt steeds groener en af en toe valt er een druppel regen. Bij San Sebastian gaat het echt regenen voor het eerst in 50 dagen dat we regen hebben. We zoeken tegen 6 uur een camping aan het Lac Leon,camping le Col Vert in een geweldig dennenbos aan een prachtig meertje, 80 Km noordelijk van Biaritz. Pannenkoek bakken, gezellig staan praten met Zwitserse hengelaars en toch maar besluiten dat we hier geen extra dag blijven om te fietsen en te vissen, de temperatuur werkt niet mee. We bellen Arie dat we ons maandag of dinsdag in Ciry-Salsogne melden.

·         Leon, maandag 26 mei, ik neem met enige tegenzin afscheid van deze prachtige camping, ons plekje is na een avond en nacht al een beetje eigen geworden. De zon komt op boven het meer en we horen al een koekoek roepen. We vertrekken tegen 10 uur van de camping over de D 142 door eindeloze dennen bossen richting Castets. Overal zijn fietspaden aangelegd door de duinen en langs kronkelende beekjes, een plek die we moeten onthouden, maar dat worden er te veel voor de komende jaren. Van Castets nemen we de N10 naar Bordeaux. We rijden midden in een grote colonne vrachtwagens die deze maandagmorgen uit Spanje op weg zijn naar het noorden. Bij Bordeaux kiezen we de N89 en steken bij Liborne de Dordogne over en rijden door het dal van de Isle,( hier wordt de bekende Bordeaux verbouwd),naar Perigueux. We buigen hier af naar het noorden over de N21 richting Limoges. Via een omleiding bij Châlus over de D15/D19 naar St. Léonard de Noblat het schiet niet op maar de streek is schitterend, weer een cirkel op de kaart “onthouden”. Het stadje St. Léonard aan de Maulde is een droom en de omgeving een aanrader, veel meertjes en beken, een prachtig groen land. De weg gaat verder naar Bourganeuf, Gueret en Gouzon door de streek Limoges met de typische koeien naar ons einddoel Boussac.
We kiezen een camping uit het camping cheque boekje, Le Chateau de Poinsouze. Een luxe camping waar we door een soort butler op onze plek werden geholpen. Ook was er een afhaalmaaltijden service, we haalden frietjes met karbonade. Het meer waar we aan staan barst van de vis een mooie zeelt wist ik te vangen, naast me ving iemand een karper en een snoek.

·         Boussac, dinsdag 27 mei, we verlaten het chateau om 10 uur en proberen vandaag Ciry-Salsogne te halen over N wegen. Het wordt een prachtige route door het golvende centraal plateau via La Châtre, Bourges, Auxerre, Troyes, Reims komen we tegen 6 uur bij Arie en Raymonde. We worden verwelkomt door Jonathan die ons een heerlijk koel biertje voorzet. Met name de eerste paar honderd KM over de D917 en D940 zijn schitterend om te rijden. De wegen zijn met een liniaal over de kaart getrokken en in werkelijkheid ook recht je kunt telkens op de hoogste punten kilometers ver vooruit zien. Er is weinig verkeer vergeleken met de N wegen. In Ciry maakt Janneke nog een mooi ritje achter op de motor met Arie. We hebben s’avonds heerlijk gegeten en gebarbecued buiten. Jonathan heeft gezellig over de hut verteld en voor we het wisten was het laat. Voor het eerst in 8 weken weer in een normaal bed slapen was heerlijk.


 

·         Ciry-Salsogne, woensdag 28 mei,
Heerlijk ontbeten, de auto uitmesten en stofzuigen, de was doen en wat prutsen en koffie drinken. S’middags ben ik met Jonathan naar zijn hut wezen kijken. We hebben heerlijk gegeten tussen de middag en ook nog geinternet. Janneke is met Arie naar de stad en Raymonde met een vriendin op pad. Vanavond gaan we weer buiten eten en wordt dus de laatste avond van onze reis.

 

·         Ciry-Salsogne, donderdag 29  mei, uitgezwaaid door Raymonde en Arie vertrekken we om 9 uur richting de kinderen in Liessel bij Deurne. Meta en Nicolien hebben daar een huisje gehuurd waar ze met de kinderen zitten. Aart moet werken en Bert is met Riaan naar de Weerribben. Arie heeft ons geadviseerd om de route over Reims, Charleville, Sedan, Bouillon, Liege en Maastricht te nemen dat doet hij als hij naar de zaak in Maasbracht gaat. Deze weg is op een paar stukken na vierbaans en komt niet door stadjes etc. Het schiet lekker op en om 1 uur passeren we de grens bij Maastricht en zijn om 3 uur bij de kinderen. Wat zijn Chris en Sep gegroeid in die 2 maanden dat we ze niet zagen. Janneke heeft nog met de meiden gezwommen en we hebben samen heerlijk gegeten, Aart was er ook nog want hij hoeft alleen vrijdag maar op en neer naar Barcelona. We hebben heel gezellig gepraat en zijn na het eten vertrokken en om 9 uur waren we in Goor.
Henny en Gerrit hadden de koffie klaar. Even later kwamen de Goorse kinderen ons begroeten het was heerlijk om het spul weer te zien. Volgens Toody heeft het veel te lang geduurd en moet het de volgende keer vlugger.
 

 

Resumé.

Vertrokken uit Goor               1 april 2003
Aankomst in Goor                29 mei 2003

Afstanden                            9300 Km
Wat kost het                       
150 per dag inclusief alles

Dagen onderweg                   59
Overnachting plaatsen           11
Dagen zon                            52

Dagen bewolkt               4

Dagen met regen                   3 (2 bij Benidorm , 1 bij Bilbao)

Temperatuur:                       begin april Barcelona 17 gr.
                                          eind mei Algarve 33 gr.
                                          zeewater bij Benidorm 15 gr.
                                          Algarve 18 gr.

Campings:                             La Higuera schitterend      
Albufeira mooi                                
de rest schoon en veilig   
Campings in Frankrijk erg mooi.

Het achterland en de steden zijn in Spanje mooier dan in Portugal

Het strand is aan de Algarve  mooier.