Spanje, Portugal, Frankrijk 2003-2                                                                        

Rondreis door Spanje, Portugal en Frankrijk april en mei 2003 (deel 2)
Voor deel 1 klik HIER
Voor deel 3 klik HIER

        
Ronda, Zondag 4 mei. Rien Jarig.  Het blijft mooi weer het loopt tegen de 30 graden. We drinken koffie met een stel vertrekkende buren uit Abcoude en Leeuwarden. Daarna pakken we de Ford Ka in voor ons rondje door de bergen naar Zahara de la Sierra. Een onvergetelijke dag. Het dorp ligt hoog boven een stuwmeer waarvan de oevers vol staan met bloeiende brem. Het dorp licht op een rots en de straatjes zijn onmogelijk stijl maar ons Fordje moet er maar aan wennen en we vinden een parkeerplek. We wandelen langzaam door het dorp omhoog naar een oude vesting uit de tijd van de Romeinen. Janneke komt goed omhoog maar bij de afdaling krijgt ze last van knikkende knieŽn. Vanaf de burcht kijken we over de daken en kerken van het dorp en het meer uit. We vervolgen onze tocht over de Pas de las Palomas op 1450 mtr. Een schitterende klim via grote lussen omhoog. De Spaanse ronde moet hier ook langs zijn gekomen want de weg staat nog vol met namen van renners. Boven op de pas krijgen we ook de Gieren in de kijker. We zien twee paren.  Er broeden in dit gebied 300 paren. Ze krijgen per koppel ťťn jong. Lang niet elk broedsel komt tot een goed einde want het aantal stijgt amper ondanks de goede bewaking van het nationale park de la Sierra  de Grazalema. Zoo mag je er b.v. in het broedseizoen niet zonder begeleiding wandelen. De dieren hebben een spanwijdte van 2,80 meter en een  romplengte van ruim 1 meter. Later op de dag zien we er nog 6 of 7 in de buurt van Ronda. Als we de pas afdalen komen we in Grazalema en vandaar door de Sierra Ubrique naar Ubrique de leerstad maar vanwege de Zondag is alles gesloten. Verder naar Cortes de la Frontera en via MA 549 weer naar de tent. Ruim 100 KM natuurschoon met ruige kale bergen en kloven maar opeens ook groene dalen met kuddes koeien en schapen. Overal een pracht aan bloeiende bloemen. We blijven ons verbazen over deze hoek van Spanje. We bellen síavonds nog even met Adelien, Joppe had geen visjes gevangen in de Schipbeek.

         Ronda, Maandag 5 mei. Margreet jarig. Símorgens op de camping geinternet. Berichtjes van Lida en Wolfgang beantwoord en Bakkers reisverslag 4 verzonden naar allen. Símiddags een prachtige wandeling gemaakt door de Sierra de las Nieves. Eerst per auto naar pashoogte Cascajares en vandaar over 10 Km zandweg vol gaten en kuilen naar de parkwachterhut op 1350 mtr. Onderweg zien we een Gier op een rotspunt zitten, Janneke loopt er naar toe het dier blijft rustig zitten. Hij of zei zit er nu nog want het was een beeld van steen. We nemen de laatste kilometers nog een Poolse lifter mee die gaat wandelen. Onderweg zien we overal wilde Pioenen bloeien tussen de overvloed aan gele brem. De laatste kilometers voert de weg langs een diep ravijn zonder vangrail of afzetting. We parkeren de auto bij de hut en lopen eerst door een valei met Pijnbomen en later reuzen van Pinsapos een soort den met korte dikke naalden en met uitsterven bedreigd. We hoorden de wilde paarden die hier lopen maar zien ze niet. Op het eind van de wandeling betrekt de lucht en dreigt het te gaan regenen. We komen droog bij onze auto en picknicken in een kampvuurhut direct naast een wilde camping. Een dag waarvan we zeggen ''mooier wordt het niet '' maar dat zeiden we gisteren ook.

         Ronda, Dinsdag 6 mei.
Nadat we onze bestelde broodjes (pan intergral) hebben gehaald en lekker hebben ontbeten wordt het tijd eens navraag te doen hoe het met de CitroŽn gaat. De camping beheerder belt voor ons naar de garage en we horen dat er een onderdeel is besteld in Madrid. Weer wordt als excuus gebruikt dat de feestdagen alles hebben vertraagd en dat we tot morgen moeten wachten. We vertrouwen de zaak niet meer en schakelen de ANWB in Barcelona in. Mevr. Ster van de ANWB (tel.0034 935080303) neemt de zaak voor ons op. We krijgen een dossier nummer (0301534551) en worden een klein uur later terug
gebeld met de mededeling dat er een slang van de stuurbekrachtiging is gebroken (materiaal kosten Ca. 125 euro). Dat slang wordt woensdag 7 Mei afgeleverd in Ronda en nog die zelfde dag gemonteerd. De ANWB zal de zaak blijven vervolgen. We moeten zelf nog het huurcontract voor de Ford Ka verlengen. We besteden noodgedwongen dus nog wat extra dagen in Ronda. We besluiten alsnog met ons huurautootje naar de kust richting Gibraltar te rijden. We kiezen de route via Alpandeire, Farajan, Juzcar naar San Pedro. We vallen weer van de ene verbazing in de ander. Elke bergkam heeft hier zijn eigen flora, dan weer overheerst wit dan weer geel of paars. Diepe kloven met op de achtergrond telkens weer de witte dorpen de ďpuebloís blancosĒ. We komen bij Plaja Atalaya bij zee uit na een afdaling van ruim 1000 meter. Vanaf het strand hebben we een wazig uitzicht op de rots van Gibraltar. We liggen heerlijk in het warme zand onze broodjes op te eten. We besluiten dat we van Gibraltar (het is nog 35 Km over de weg) genoeg hebben gezien en gaan via de pasweg Cascajares retour Ronda. Onderweg ziet Janneke mooie planken liggen om ons opstapje voor de caravan te verhogen. We laden een compleet pallet in de Ford en halen ook bij een winkel nog wat schroeven en boortjes. Dan nog even het huurcontract verlengen. Het blijkt dat twee dagen langer huren goedkoper. Immers 5 x 30 is meer dan 7 x 20 Euro. Op de camping maakt Janneke een heerlijke pot en ik timmer een stevige opstap voor de Delta, het reservewiel kan weer op zín plek. Het is deze avond koud en het regent af en toe, dus hebben we lekker de verwarming een poosje aan.

         Ronda, Woensdag 7 Mei. We slapen lekker uit vanmorgen en daarna een wandeling door Ronda o.a. geld pinnen. Als we een ijsje staan te eten gaat de telefoon, het is de ANWB die komt vertellen dat de reparatie van de CitroŽn nog langer duurt. De verkeerde onderdelen zijn besteld of geleverd. Het wordt nu op zí n vroegst Vrijdag 12:00 uur. Niet blij, maar we kunnen op een slechtere plaats vast zitten dan Ronda. Janneke doet s, middags een dutje en ik ga toch even bij de garage langs en moet ook weer ons huurcontract bij Ford verlengen. Ook ga ik informeren hoe we met openbaarvervoer eventueel in Sevilla komen. Op het station ontmoet ik een Duits stel (Kostprijzen) dat per bus en trein door zuid Spanje reist. Ze adviseren me dat de bus het beste is en brengen me bij het busstation. De bussen vertrekken om 7:00 en 10:00 uur en doen er 2Ĺ uur over. Dan toch maar wachten tot de auto klaar is en daar een camping zoeken. Het Duitse stel verzekert me dat Sevilla niet in een dag te bekijken is. We bellen sí avonds met Jopie en krijgen Joop aan de telefoon, alles is goed, Jopie past op Freek en Wolfgang en Hanolore zijn in ons huis aangekomen. Joop moet morgen naar het ziekenhuis om poliepen te laten verwijderen en Wolfgang gaat met hem mee. Verder hoorden we van de verjaardag bij Rien en Margreet en dat Marleen eventueel een baan aanneemt in Amsterdam. Joop heeft ons mailtje naar Margreet doorgestuurd, want wij hebben haar e-mail adres niet. Verder maken we alvast voorstudie wat ons in Sevilla te wachten staat. Het heeft vandaag af en toe geregend en we hebben de verwarming aan want het is buiten maar een graad of 15.

         Rond, donderdag 8 mei.
Johan Cruijf heeft gelijk
"Elk voordeel hep z'n nadeel!". We moeten wachten tot onze auto gerepareerd is en trekken er dus elke dag met onze leenauto op uit. We dachten alles rond Ronda wel te kennen behalve in oostelijke richting. Dat doen we dus vandaag en kregen daar geen spijt van, integendeel. De streek die we bezoeken wordt in de gidsjes niet speciaal vermeld en op de kaarten zijn de wegen niet overal van het groene streepje voorzien, waarom niet? We verlaten Rondo in oostelijke richting over de A366 naar El Burgo, na 12 Km zitten we al boven Puerto de Vientopas 1306 Mtr. En komen weer in een totaal ander landschap dan we tot nu toe gewend waren. Vreemde ronde rotsformaties en diepe kloven met prachtige dennen begroeit en weer overal de fleurigste bloemen. Bij de Mirador del Guarde beklimmen we een rots en is Janneke me even kwijt, traantjes. We picknicken heerlijk onder de bomen en rijden even later langs de Rio Turůn naar Ardales waar een vriendelijke vrouw ons de weg wijst want er is geen bord te vinden. De weg golft en slingert door een overdadig groen landschap. Opeens verzeilen we in een kudde geiten gehoed door een herder met honden. We willen een foto maken en de herder stuurt zijn honden dusdanig dat de hele kudde nog eens netjes voor de camera langs loopt. Het zijn er 200 en er lopen veel jonkies tussen. Ze hoeven niet gemolken te worden want ze zijn voor de slacht zegt de herder. Van Ardales rijden we via Carratraca en Alora naar de Garganta del Chorro, een diepe kloof waarin een stuwdam is gebouwd. Bij het plaatsje El Chorro, bij een klein stationnetje, eten we heerlijk salade met kip en friet. De grootste verrassing komt als we later door de kloof omhoog reiden. De rotsformaties maken plaats voor een soort zand bergen met diep uitgesleten abriís, waar de weg zich door slingerd. De weg eindigt bij een zeer grillig gevormd meer met een schitterende camping, Parque Ardales aan de MA 444. (verder informatie is te vinden onder www.campingparqueardales.com). We rijden langs het meer tot Ardales en kiezen dan de A367 richting Ronda. De zon beschijnt de groene velden en ook net geploegde akkers die met hun bruine kleur een mooi contrast vormen tegen een achtergrond van grijze bergen, blauwe meren en de witte stapelwolken. Hier en daar liggen grote boeren hoeves in het land verspreid, wit afstekend tegen de achtergrond. Allemaal plaatjes om te schilderen. We zijn tegen 8 uur op de camping en horen van de ANWB dat onze auto klaar is, we kunnen hem morgenvroeg ophalen. We wisselen onze ervaring van vandaag nog even met de buren uit Warnsveld en breken vast de voortent af. We horen van Meta dat Tom ook pech heeft met z, n auto, hij moet zelfs een andere uit Nederland laten overbrengen. De praktijk is bijna verhuurd, kwestie van contract tekenen. Aart heeft het druk met z, n werk, Parijs, Tokio, Barcelona en Helsinki, met de kleinkinderen gaat alles goed. Morgen gaan we naar Sevilla.

         Ronda, vrijdag 9 mei.
De wekker loopt om 7 uur af. Janneke maakt een snel ontbijt en dan gaan we de Ford Ka inleveren. We krijgen nog geld terug, voor 7 dagen rondtoeren in een Ford Ka betalen we 160 Euro. Bij de CitroŽn garage zal de rekening wel hoger zijn, 7 dagen repareren Š 45 euro per uur..! Het valt hard mee, de rekening is 60,99 euro. Daarvoor hebben we geen nieuwe onderdelen, de zaak is professioneel gerepareerd wordt ons bevestigd door de ANWB en de garage, in Nederland moeten we een nieuwe slang laten monteren. We vertrekken om 11:00 uur van de camping, geholpen door fam. Schepers uit Warnsveld. De eerste 60 Km rijden we nog door de bergen. Bij Puerto Serrano komen we in de vruchtbare vlakte rond Sevilla, het is dan nog 60 Km naar de camping. Overal zijn mensen aan het oogsten met name aardbeien. De velden liggen er prachtig bij, bonen, aardappels en graan. Het landschap doet wat denken aan Noord Frankrijk, ligt golvende heuvels. Als bij Ciry-Salsogne in de buurt. Het wordt een warme dag en als we Sevilla naderen zien we boven de stad al een beetje smog hangen. We zoeken nog even naar de camping omdat we een bordje missen. Om half 2 draaien we de camping op en zitten om 2 uur voor de tent. De camping ligt naast de start en landingsbaan van Sevilla Airport en geregeld komt er een
kist laag over vliegen met het nodige lawaai, gelukkig is het geen Schiphol. Vanaf de camping is er geregelde busdienst naar het centrum en verder is op de camping alles te koop. Onze buren komen uit Wuppertahl en staan er ook net. We besluiten de verdere dag niets meer te ondernemen en lezen en schrijven wat. Tegen 6 uur komen drommen campinggasten enthousiast uit de stad terug en verzekeren ons dat we dit ook moeten gaan zien. Janneke bakt heerlijke pannenkoeken en tijdens de afwas sta ik te praten met een stel dat net met het vliegtuig en fietsen hier naast de camping is geland en beginnen aan een fietstocht door Andalucia. Sí avonds zitten we nog gezellig met de Wupperthalers een wijntje te drinken en wat ervaringen uit te wisselen. Het is voor het eerst echt warm, de buurman meet om 10:00 uur sí avonds nog 26 Gr. C.

         Sevilla, zaterdag 10 Mei. Vandaag gaan we de stad bekijken en willen met de bus van 10 uur dus staan we vroeg op om eerst lekker te ontbijten. De bus brengt ons voor 2 euro in het centrum van de stad op de Avendia de Portugal. Hier kopen we een kaartje voor de SevillaTour met dubbeldekkers waarvan het bovendek geen dak heeft. We zitten heerlijk in de zon en zoolang de bus rijdt is het goed vol te houden maar als de zaak stil staat wordt het bijna te heet bij 30 Gr. We zien eerst de ambassadewijk dan langs de oude stadsmuren en over de nieuwe brug naar het wereldtentoonstelling 1992 terrein. Vandaar lopen we naar het museum voor schone kunsten waar veel werk van de oude Spaanse meesters hangt. Het gebouw (een oud klooster) vinden wij mooier dan de inhoud. We zitten op een terras en lopen naar de kathedraal. Deze kerk is de grootste kathedraal ter wereld en hebben pech dat slechts een gedeelte vandaag toegankelijk is i.v.m. met de heiligverklaring van Ńngela De La Cruz. We zien nog veel navolgers van deze heilige door de stad schuiven in hun zware bruine mantels. We zoeken bij de rivier weer een opstappunt en maken nu een hele ronde door de stad. Dan zitten we ruim een uur op een terras langs de rivier o.a. te kijken naar een dorpsgek die met een groen plastic fluitje het verkeer staat te regelen. Tegen zes wandelen we door de stad naar onze campingbus en zijn om 6 uur thuis. We willen eten in de bar bij de Camping maar ze hebben de keuken pas om 8 uur open. We eten de overgebleven pannenkoek en zitten nog tot 12 uur met de Duitse buren te praten. Het is inmiddels lekker afgekoeld tot een graad of 20.

         Sevilla, Zondag 11 mei, moederdag. We staan wat later op deze morgen want het was warm deze nacht en sí morgens is het lekker afgekoeld. We gaan met de bus van 12 uur naar de stad maar die vertrekt pas om 12:30 want de bus is stuk dat kan ook niet anders want hij stond op instorten. In Sevilla wandelen we door het park naar Plaza Espana een enorm paleis in een halve cirkel om een groot plein gebouwd met op de einden 2 torens. Vandaar lopen we door de tuinen van het Alkazar naar de joodse wijk Santa Cruz met de barokke Kerk Santa Maria Blanca, we dwalen door de smalle straatjes waar je telkens wordt verrast door doodlopende steegjes. Dan gaan we via de kathedraal naar de oevers van de GuadalQuivir. Heerlijk op een terras zitten even wat drinken en dan met de bus van 4 uur naar de camping. We hebben een mailtje en een telefoon van de kinderen gekregen in verband met moederdag. Daarom gaan we sí avond uit eten heerlijk vis in div. soorten. Síavond hebben we een ontmoeting met onze Duitse achterburen, ze hebben 8 jaar in Alkmaar gewoond en hebben Spaanse familie via hun kinderen. We hebben vreselijk gelachen om zijn capriolen op de laptop die het soms wel en dan weer niet deed. Jammer dat we afscheid moesten nemen, Janneke geeft nog een schilderstukje op een steen. We konden slecht in slaap komen door de hitte.

         Sevilla, maandag 12 mei, we vertrekken tegen 9 uur richting Portugal. De weg van Sevilla naar de Portugese grens is ligt golvend. De hele weg is omzoomd met bloeiende brem het lijkt wel een gele explosie, die prachtig afsteekt tegen de rode aarde. De eerste kilometers na de Portugese grens bij de enorme brug over de Rio Guadiano, vallen tegen overal troep en rommel. Ook is men overal op een ongeorganiseerde manier met wegen en straten aan het werk. De stadjes zien er armoedig en vies uit. Waarom blijven we niet in Spanje dachten we. Als Janneke ergens bij een Lidl in Alh„o de etenswaar weer op peil brengt beginnen we te wennen. Portugal is anders en we gaan het ontdekken. We besluiten bij Albufeira een camping te gaan zoeken en om 3 uur draaien we de camping op waar we een mooie plek onder de bomen inrichten.

      
Albufeira, dinsdag 13 mei. Muggen houden ons een beetje uit de slaap en de  zon brand ons wakker het belooft een hete dag te worden. We ontbijten in de zon met heerlijke verse broodjes uit de campingwinkel. De camping is van veel gemakken voorzien o.a. een mooi zwembad. Naar het strand is ongeveer 3 KM, een kwartier fietsen maar wel een slimme bult over. We gaan vandaag eens kijken wat Albufeira te bieden heeft. Het stadje ligt hoog boven zee en de smalle straatjes kronkelen steil naar de kust omlaag. Weer, wind en zee hebben in de loop der eeuwen vrij spel gehad op de roodgele kalkstenen kust en de meest bizarre vormen uitgeslepen. Op een van de strandjes direct aan het centrum wijst een vreemde snoeshaan ons een plek om te parkeren in ruil voor een euro. Daarnaast moeten we gewoon een parkeermeter vullen om een paar uur te staan, wat overigens in Spanje op de meeste plaatsen gratis is kost hier ook maar een paar cent. We vinden een plek op het strand en zien langzaam de vloed opkomen. De mensen die een klein privť strandje hebben gevonden kunnen na een paar uur niet meer droog liggen en kunnen nog net om een rots wegvluchten. We blijven tot 2 uur op dit strand en zoeken dan 10 Km verderop een plek in een van de kleine baaien die de Algarvekust zoo spectaculair maken. We komen uit bij Coelha en kijken de ogen uit naar wat de natuur hier heeft geconstrueerd. Meters diepe trechters met onderin de kolkende zee en een hele serie kleine baaien tussen de rotsen met het meest mooie zand dat je kunt bedenken. Een tiental mensen meer heeft deze plek ook ontdekt maar we hebben ruimte te over. Het water is hier zeer helder en Janneke duikt al snel in de golven. Het water is een graad of 17 maar lijkt kouder. Een paar Engelse gezinnetjes met zeer kleine kinderen spartelen ook rond en doen ons denken aan onze eigen scheten. Ik heb me later ook in de golven gewaagd en het viel hard mee. We hebben nog staan praten met een Groninger die zijn hond uitliet en hier de meeste tijd van het jaar woonde. Hapimag heeft hier ook een complex gebouwd en die doen dat meestal niet op de minste plekken. Om 7 uur waren we thuis en hebben lekker gegeten en zitten nu om 11 uur nog heerlijk buiten voor de tent. Er is een heerlijke bries gaan waaien zodat de hitte van de dag langzaam verdwijnt. Ik moet nog wat aan de auto prutsen de motor slaat om de haverklap af bij een stoplicht en zoo. Ik heb de gaskabel wat opgespannen en hoop dat het euvel nu is verholpen. We bellen met Jopie waar Wolfgang en Hanelore ook zijn.

Voor deel 3 klik HIER